Paasbest

Mijn kledingkast – ja ja sinds de kinderen de deur uit zijn heb ik ook een eigen kledingkast – wordt deels gevuld door een tweetal pullovers. Ze zijn als nieuw, met name vanwege het feit dat ik de ene één keer en de andere nog nooit heb gedragen. Waarom heb je ze dan kan je je afvragen, en dat is best een goede vraag.

Maar, het is vandaag tweede paasdag en ik zag ineens het licht; de wederopstanding van één van de pullovers. Vanmorgen bezochten we mijn schoonvader, vanmiddag mijn moeder en ik besloot me daarom min of meer op mijn paasbest uit te dossen.
De pullover die ik koos was donkerblauw, maar in de kast met wat minder lichtval leek hij zelfs blauwachtig-donkergrijs. Geheel zelfstandig koos ik na enig twijfelen een overhemd; onder een pullover hoort namelijk ook nog wat, want anders is het geen pullover natuurlijk. Het werd, ook in hetzelfde wat flauwe licht, een donkerblauw overhemd met witte bolletjes; de hoeveelheid blauw en wit zijn volgens mijn schatting ongeveer gelijk. Na wat gepruts om de pullover netjes over het overhemd te krijgen, zonder draaien om het lijf of armen en niet raar zittend om de hals, begaf ik me naar beneden.

‘Wat een leuke combinatie.’, complimenteerde mijn vrouw.
‘Speciaal voor Pasen aangetrokken.’, zei ik trots.
‘Heb je die groene blouse eronder gedaan?’ Ineens kreeg ik zo’n idee dat het niet geheel de keuze was die zij zou maken; de grond zakte nog net niet onder mijn voeten vandaan.
‘Groene blouse? Het is trouwens een overhemd.’, probeerde ik mijn hachje enigszins te redden. Ik keek eens goed en zag dat het inderdaad donkergroen was in plaats van donkerblauw om de witte bolletjes heen. Bovendien zaten er hele kleine kriebeltjes van dezelfde kleur in de witte bolletjes; speels zal ik het maar noemen.
‘O ja, het is groen.’, gaf ik ruiterlijk toe: ‘Niet goed?’
‘Leuk hoor, ik zeg er niets van.’, zei ze enthousiast. Quasi enthousiast wil ik het nog net niet noemen, maar het is toch de toon die de muziek maakt hè.
‘Welnee! Alleen dat de combinatie niet goed is.’, concludeerde ik.
‘Had ook die blouse met de fietsjes onder gekund, maar met dat blauw van de trui valt het groen van de blouse niet zo op.’, besloot ze.
Met: ‘Blauw van de pullover en groen van het overhemd.’, had ik uiterst strijdvaardig het laatste woord, alhoewel ik toch een beetje aanvoelde hoe Petrus zich moest voelen toen hij Jezus verloochende.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s