Toevallig

Heerlijk liep ik door het bos, toen niet ver voor mij een jongedame uit een zijpad kwam. Voor de goede orde, lopen betekend hardlopen; de wat tragere variant heet wandelen. Ze liep precies hetzelfde tempo als ik, waardoor ik mij na verloop van tijd enigszins ongemakkelijk begon te voelen. Dat gevoel kreeg ik, omdat ik me juist afvroeg of zij zich wellicht ongemakkelijk of zelfs onveilig voelde omdat die oude kerel de hele tijd achter haar aan liep. Nu kan ik je garanderen dat ik op geen enkele manier kwaad in het zin had en zij dus eerder veiliger was dan onveiliger, maar dat zal een perverse oude viezerik waarschijnlijk ook gezegd hebben.

Dit droomde ik afgelopen nacht, nadat ik met het voornemen naar bed was gegaan om de volgende ochtend de witte route in het paleispark bij Het Loo te gaan lopen. Zo ben ik blijkbaar al bezig met mijn voornemen, voordat het daadwerkelijk het geval is. Alleen hardlopende dames kom ik daar echter zelden tegen.

Vanmorgen sprong ik op de fiets, voor het ritje van een kleine zeven kilometer naar de achterste parkeerplaats. Daar aangekomen had ik het zweet al op de rug staan, want het was nog warmer dan ik al had gedacht; het is weer even wennen na die koude weken.
Deze morgen heb ik voor de witte route gekozen, omdat ik twee weekeinden geleden ruim elf kilometer door de sneeuw heb gelopen, vorig weekend ruim tien kilometer over het kanaal heb geschaatst, dus ik kon dit weekend niet anders dan voor de witte route kiezen.
Was ik bij voorgaande wapenfeiten nog dik gekleed, nu droeg ik een korte broek en lang shirt, maar de mouwen heb ik al snel opgestroopt. Totaal andere omstandigheden dan de afgelopen twee weken, maar wat is ook dit wederom een cadeautje! Zo hier en daar waren de laatste winterse sporen nog zichtbaar, waar ik nog op terug kom, maar die strijd is vandaag wel gestreden.

Na enkele kilometers kreeg ik de cadans lekker te pakken. Plots kwam er vanuit een zijpad een jongedame gelopen en ze leek hetzelfde tempo te lopen als ik, precies zoals in mijn droom van afgelopen nacht.

Toch merkte ik al gauw dat ik, in tegenstelling tot in mijn droom, iets sneller liep. Langzaam maar zeker kwam ik naderbij. Toen ik haar inhaalde zei ik tijdens het passeren: ‘De Midwinter nog gemist?’ Daarmee doelde ik op het shirt van een voorgaande Midwintermarathon dat ze droeg.
‘Nee, ik heb die dag toch de acht gelopen.’, antwoordde ze spontaan. ‘Vorige week heb ik lekker geschaatst.’,  voegde ze er nog ongevraagd aan toe.
‘Lekker. Twee weken terug liep ik door de sneeuw, vorige week schaatste ik op het kanaal, en nu dit heerlijke weer.’, antwoordde ik. Odertussen was ik haar voorbij en wenste haar nog veel plezier verder.

Nu vraag je je misschien af of ik haar aansprak vanwege de droom, maar eerlijk gezegd lul ik nogal makkelijk met jan en alleman. Bijna aan het eind van mijn loop raakte ik zo ook in gesprek met een hardlopend echtpaar dat uit Zeeland gevlucht was vanwege de verwachte drukte aldaar. Ik heb ze maar welkom op de Veluwe gewenst, waar het altijd rustig is…

Een eind verderop, na de ontmoeting met de vriendelijke jongedame, kwam ik bij de Veldvijvers, alwaar de koninklijke familie en de hofhouding in een grijs verleden nog wel eens zwommen. Niet samen natuurlijk, en zeker niet in hetzelfde deel van de vijver; stel je voor!

Na het passeren van het Badpaviljoen zag ik aan de andere kant het Theepaviljoen liggen. Bekend terrein, waar we ooit onze trouwfoto’s hebben gemaakt, zoals zovele Apeldoorners. Ook al was het vandaag heerlijk zonnig en zelfs warm, op de Veldvijvers lag nog een laagje ijs; daar moest ik toch even een foto van maken voor op Strava. Toen ik stilstond, enkele foto’s nam en even genoot van de prachtige aanblik, kwam er een “oude bekende” aangerend. ‘Wow, mooi hè! Goed idee om er even een foto van te maken!’, zei ze, terwijl ze enkele coronameters van me af bleef staan. ‘Heb je hier wel eens geschaatst?’, vroeg ze belangstellend. Hier moest ik ontkennend op antwoorden, waarbij ik verried dat ik schaatsen weliswaar erg leuk vind, maar er niet zo goed in ben. ‘Eigenlijk zou ik wel schaatsles willen hebben; nu kan het nog.’, vertelde ik, met het laatste duidend op mijn toch gestaag vorderende leeftijd.
‘Ik wil volgend jaar schaatsles nemen, samen met mijn dochtertje dat nu net vier is.’, sprong ze leuk in op mijn bekentenis. ‘Ik ga weer lopen, voordat ik teveel afkoel.’, vulde ze aan. Dat was precies de gedachte die ook bij mij opgekomen was.

We begonnen beiden te lopen en onderwijl kletste ze honderduit. Mijn droom en het ongemakkelijke gevoel daarin popte weer in mijn gedachten op, en ik vroeg me ineens af wie nou eigenlijk met wie meeliep.
‘Vind je het wel goed dat ik een stukje naast je loop?’, vroeg ik. ‘Zo loop ik wel weer door hoor, voordat je je afvraagt wat die oude kerel van plan is. ’, voegde ik nog maar even toe.
‘Nee hoor, ik vind het juist gezellig!’, zei ze quasi verontwaardigd en zeer spontaan. Wat later vroeg ze al wijzend of ik ook links af ging, maar de witte route liep daar rechtdoor en ik dus ook. We wensten elkaar een fijne dag en zo onze wegen scheiden.

Zo kwam mijn droom toch deels uit; ik vond het wel toevallig.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s