Een kleine beul in schaapskleren

Als ik in gezelschap ben, wil ik nog wel eens vertellen dat het mij regelmatig overkomt dat er meerdere dames achter mijn kont aan lopen, en dat ze dat dan meestal ook nog eens geruime tijd blijven doen. Men wil mij dan nog wel eens meewarig aankijken, waarbij ze nog net niet uitspreken: ‘Achter jou aan?’, maar ik spreek toch echt de waarheid.

Deze week had ik in de vroege avonduurtjes, half zeven, een eerste afspraakje met een jongedame. Het bleek een alleraardigste jongedame, tweeëntwintig lentes jong zo vertelde ze spontaan. Al na enkele ogenblikken stelde ze mij voor om mijn broek uit te doen, waar ik gehoor aan gaf. Ze vroeg mij op mijn rug te gaan liggen en ze streelde langs mijn kuiten.
Ook dit is tot nu toe toch een alleraardigst relaas voor op een verjaardag?
Vervolgens ontplooide ze zich tot een kleine beul in schaapskleren, die mijn kuiten begon te kneden teneinde een flink vastzittende kuitspier uiteindelijk weer normaal te laten functioneren. Dit, terwijl ik het afspraakje had gemaakt vanwege een vervelend aanvoelende achillespees. De oorzaak moest dus hogerop worden gezocht. Het kneden van met name de vastzittende kuitspier voelde niet heel plezierig, maar natuurlijk piepen kerels nogal snel.

Beide ervaringen met dames hebben te maken met hardlopen, waarbij ik in de hardloopgroep regelmatig dames (ook heren) achter me weet te houden. Blijkbaar span ik me daar toch behoorlijk bij in, sloof me wellicht teveel uit, waardoor mijn kuit het niet meer kon bolwerken en vervolgens mijn achillespees begon te irriteren. Zo leerde ik de jonge fysiotherapeute kennen die, al voelt het wat hardhandig, volgens mij wel goed werk verricht.
Het zal echter, zo vrees ik met grote vreze, nog wel even duren voordat ik het hardlopen weer voorzichtig op kan pakken.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een kleine beul in schaapskleren

  1. Oh, veel beterschap. Zo had ik een aantal dates met een roodharige jonkman die besloot dat naalden in mijn kuiten rammen het voet-enkelprobleem zou kunnen oplossen. Hij kreeg deels gelijk en ik mocht dus nog eens voelen dat ik lééf :p

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s