Boereneschpad

Eens in je leven moet de eerste keer zijn; wij hebben vandaag een klompenpad gewandeld. Vanaf ons verblijf in Markelo is het een kilometer of elf fietsen naar Erve Brooks, waar het Boereneschpad begint.

Wij vonden al snel het begin van de route, dat achteraf gezien het eind bleek te zijn. Zo slaagden wij er al op het uitgestrekte erf zelf in om de route kwijt te raken, maar met behulp van de klompenpaden app hadden we de draad toch weer snel te pakken.

Op een kort stukje na, liep het pad de eerste – dus laatste – kilometers over verharde (boeren)weggetjes. De zon scheen ongenadig aan een strak heldere hemel; het bleek een graad of dertig, maar ik had daar geen erg in.
Mijn eega, gewend om zonder mopperen flinke stukken te wandelen en de hand echt niet omdraaiend voor een fietstocht van een kilometer of veertig á vijftig op een gewone fiets, constateerde echter al snel – met een lach als een boerin met kiespijn – dat ze voor deze route liever de fiets had genomen. Na ruim drie kilometer, aangekomen bij een t-splitsing aan het eind van een recht stuk weg zonder schaduw, gaf ze bijna oververhit de pijp aan maarten en koos ervoor om terug naar het beginpunt te gaan. Vanzelfsprekend ging ik met haar mee, maar ze stond er heel lief op dat ik het “laatste stukje” van de route van twaalf kilometer, nog maar lekker even uit moest lopen. Na enig tegenstribbelen gaf ik aan haar nadrukkelijke wens toe.

Als ik enkele kilometers verder een recensie over deze route had mogen schrijven, dan had deze ongeveer als volgt geluid: ‘Komt u uit de stad en bent u onbekend met het platteland, fiets dan deze route en bewonder de grote variëteit aan gewassen op de prachtige uitgestrekte akkers.’
Maar oh, wat zou ik deze route daarmee tekort hebben gedaan!

Alhoewel het overgrote deel van de route inderdaad ook per fiets afgelegd zou kunnen worden, waren grote stukken bijzonder mooi om te wandelen. De delen waar alleen wandelaars welkom waren, bleken een oase van rust en prachtig om te lopen. Deze delen beantwoorden exact aan mijn beeld bij een klompenpad en ik genoot met volle teugen.

Deze route had de mogelijkheid om het te verkorten of te verlengen. Verkorten was uiteraard geen optie, verlengen tot eenentwintig kilometer ook niet omdat ik mijn vrouw die wachttijd niet aan wilde doen. Toch betrad ik bijna een pad met een bordje waarop stond ‘ROUTE VERLENGEN’. Gelukkig drong het net op tijd tot mij door en koos ik het juiste pad.

De laatste kilometers langs de Schipbeek en door de weilanden genoot ik van de mooie omgeving en het schitterende weer; lekker briesje, heerlijke warme deken.

Dankzij locatie delen in WhatsApp wist mijn vrouw de laatste kilometer waar ik me bevond, en ze liep me tegemoet. Toen ik haar gewaar werd spreidde ik mijn armen, nam grote stappen, maar er klonk geen romantisch muziekje zoals in de film; jammer.

Erve Brooks bezit een prima menukaart; een drankje en een ijscoupe met advocaat en boerenjongens – hoe toepasselijk- gingen erin als….een drankje en een ijscoupe met advocaat en boerenjongens. Mmm.

De laatste kilometers en de beloning

Boereneschpad is wat mij betreft zeker de moeite waard om een keer te lopen, en laat je dan aan het eind verrassen met een drankje, een ijscoupe of….een overheerlijke pannenkoek!

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Boereneschpad

  1. Door Suzanne zegt:

    Wat leuk dat je zo enthousiast bent over het klompenpad! Dit is waarschijnlijk niet de laatste? En een goed geschreven stuk, ik moet altijd lachen om je teksten :-)

  2. Pingback: Tuylermarkerpad | leftredeye

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s