Opgesloten op Corona Koningsdag

Wellicht een tikkeltje recalcitrant besloten wij op Koningsdag een kopje koffie bij een neef en zijn vrouw te gaan drinken. De doorslaggevende factor was het mooie weer, waardoor wij gevieren gezeten in de tuin makkelijk voldoende afstand van elkaar konden houden. De zoon des huizes, die zich bij aankomst in de tuin bleek te bevinden, werd naar boven gebonjourd om de minimale anderhalve-meter-grens ruim te kunnen waarborgen.

Het was fijn om eindelijk weer eens met iemand in levende lijve bij te praten, na al die tijd thuis. In principe tegen het aanvankelijke plan in, dronken we na de koffie nog een biertje of een glaasje rosé om te proosten op de koning.

Voor vertrek leek het mij verstandig om nog even een plasje te gaan doen. De woning is de laatste periode flink aan verbouwing onderhevig geweest, waarbij naast het plaatsen van een nieuwe keuken ook een nieuwe vloer was gelegd. Bij het leggen van de vloer in de gang, moest de toiletdeur even worden verwijderd. Dat ging probleemloos, maar de deur werd niet stevig neergezet en kantelde. Het resulteerde in een barst rondom het slot aan de toiletzijde van de deur.
Het vloerenbedrijf beloofde een nieuwe deur, maar het beschadigde exemplaar werd om nog enige discretie te waarborgen tijdelijk teruggehangen. De dagschoot kon nog gewoon met de deurklink worden bediend, de nachtschoot (het slot) werkte niet meer en de sluiting – met een rood (bezet) en wit (niet bezet) vlakje – werd voor de zekerheid verwijderd.

Na het plassen en handen wassen drukte ik de klink naar beneden en duwde licht tegen de deur; geen beweging. Ik duwde de klink iets steviger naar beneden, maar ook dat had geen enkel effect. Ik rammelde de klink een aantal malen heen en weer, maar de deur gaf wederom geen krimp.

Nu zag de binnenkant van de deur er niet meer zo solide uit, met name vanwege de eerder vermelde barst, waardoor ik het gevoel had dat ik met een flinke ram de deur wel open zou krijgen. Maar ook al blijft het in de familie, het leek me niet zo’n goed idee om die ram ook echt uit te proberen. Daarbij zou ik bovendien het risico kunnen lopen dat mijn schouder minder ongeschonden uit de strijd zou komen dan de deur. Daarom besloot ik maar wat lullig op de deur te kloppen. Niet dat ik ook maar enige fiduci had dat men in de tuin voorlopig mijn afwezigheid op zou merken, maar ik hoorde de zoon boven praten. Eerst kwam er geen reactie, maar toen ik nogmaals een aantal maal iets steviger op de deur klopte en de naam van de jongeman riep, hoorde ik hem van de trap af lopen en zeggen: ‘Ben jij dat Henk?’, gevolgd door een grote schaterlach, en dat terwijl ik nog geen bevestiging had gegeven dat ik het was.
Lachend hoorde ik hem richting de tuin lopen, waar hij de rest van het gezelschap vol hilariteit vertelde dat ik mezelf in de wc had opgesloten.

‘Hoe krijg je in vredesnaam die deur op slot?’, hoorde ik al snel vanuit de gang. Dat ik de deur helemaal niet op slot had gedaan of zelfs had kunnen doen werd niet direct van mij aangenomen, maar langzaam maar zeker wist ik het publiek aan de gene zijde van de deur toch te overtuigen. Op mijn voorstel om met een stukje papier te kijken waar het obstakel zat werd snel gereageerd en ik zag een papiertje door de kier tussen deur en kozijn verschijnen. Het passeerde zonder problemen het deel waar de nachtschoot moest zitten, maar bleef steken bij het deel van de dagschoot dat normaal gesproken terugtrekt als je de klink naar beneden beweegt.

De hilariteit aan de gangzijde was groot; binnen de toiletruimte iets gematigder. Er werd tegen de deur geduwd en er werd aan getrokken, de klink werd heen en weer gerammeld, maar het effect was niet anders dan toen ik die exercitie uithaalde.
Een schroevendraaiertje werd in het slot gestoken, maar aangezien dat de nachtschoot zou bedienen gaf ik aan dat dit mij niet zo’n strak plan leek. Het schroevendraaiertje werd tegen de dagschoot gedrukt, hetgeen op zich al een wat beter idee was, maar geen enkele effect had. Nou ja, de rumoer aan de andere kant van de deur nam met het wegtikken van de minuten toe.
Ondertussen zwaaide ik maar wat door het raam, liet wat voorwerpjes voor het raam heen en weer gaan en probeerde me zo maar een beetje te vermaken. Al met al duurde het nogal en ik vond het ondertussen wel leuk geweest, dus ik stelde voor dat het misschien handig zou zijn met een decoupeerzaag om de sluiting heen te zagen. Zo zou het kozijn onbeschadigd blijven en het gat in de deur zou tijdelijk afgeplakt kunnen worden.
Mijn neef leek dat een goed idee te vinden, maar tot mijn verbazing zag ik de deur plots iets naar buiten bewegen en de gespleten kop van een breekijzer tussen de deur en het kozijn verschijnen. De waarschuwing die ik gaf dat zo het kozijn zou kunnen beschadigen werd in de wind geslagen en de deur week tijdens het wrikken steeds iets verder van mij af. Plots ging de deur open en daar stond de vrouw van mijn neef, die flink aan het breken was geslagen om mij zo snel mogelijk te bevrijden. Een paar meter naar achteren stond mijn ega het hele gebeuren vrolijk te filmen. De zoon des huizes liet zijn vriendenkrijg online meegenieten met het hele avontuur, die er volop van bleken te genieten.

Daar kwam mijn neef de trap af, met de decoupeerzaag in de hand, vol verbazing constaterend dat ik ondertussen weer op vrije voeten was. De vloer lag vol troep, de deur zag er niet meer uit, maar de beschadigingen op het kozijn vielen (mij) nog mee.
Het manco bleek veroorzaakt doordat de dagschoot los was geschoten.

De bewoners waren het al snel eens dat ze blij waren dat dit mij was overkomen, en niet één van hun als ze alleen thuis zouden zijn geweest. De geachte vloerenlegger heeft niet kunnen bevroeden wat zijn enigszins onzorgvuldig handelen zou veroorzaken, maar deze toch al andere Koningsdag zullen wij nu helemaal niet snel meer vergeten.

Corona Koningsdag

De licht beschadigde deur en de dagschoot in de inzet

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Opgesloten op Corona Koningsdag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s