Smakelijk koffie

Mijn vader woont ondertussen al enkele jaren in een verzorgingshuis, vanwege dementie. Het is er in de loop der jaren niet beter op geworden; integendeel. ‘Natuurlijk niet.’, zou ik bijna zeggen, want met deze ziekte wordt het nooit beter op; of je moet de dood als beter bestempelen.

Dit sombere beeld neemt niet weg dat we samen best nog wel eens lachen en genieten van soms kleine of totaal onverwachte dingen. Zo kan hij nog wel eens onverwacht ad rem en/of grappig uit de hoek komen, waarbij we de vader weer even zien die wij zo goed kenden. Wat wij niet kenden was een koffiedrinkende vader.

Mijn vader hield niet van koffie en dronk het dan ook niet. Nou ja, sporadisch had hij een kopje koffie voor zich staan als hij ergens op bezoek was waar men niet wist dat hij er niet van hield. Hij dronk het dan min of meer met tegenzin op en sloeg een eventuele tweede ronde absoluut over. Tegenwoordig vraag je makkelijk een kopje – herstel – glas thee, waarbij je dan meestal ook nog de keuze hebt uit diverse soorten. Het lijkt er op dat dit destijds tijdens “koffietijd” niet zo gebruikelijk was, zelfs met de toen gebruikelijke keuze uit slechts één soort thee.

Toen hij in het verzorgingshuis kwam te wonen, hebben wij uiteraard aangegeven dat hij geen koffiedrinker was. Dit werd goed opgepakt, met als gevolg dat hij met een kopje warme chocola voor zich zat en op andere momenten een glas thee; net zoals hij thuis gewend was.
Tegenwoordig gebeurt dat ook nog wel, maar we treffen hem nu ook vaak aan met een kop koffie. De koffie drinkt hij rustig op, alsof hij nooit anders heeft gedaan. Is zijn smaak veranderd, is hij gewoon vergeten dat hij koffie niet lekker vond, of komt het niet meer in hem op om er iets van te zeggen?
Wat het antwoord hierop is weet ik niet; zal ik hem toch maar eens vragen of de koffie hem smaakt?

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Smakelijk koffie

  1. Wat een vreselijke aandoening is dat toch😔

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s