Losgaan op Maan

Ook dit jaar vindt wederom het Drakenbootfestival in Apeldoorn plaats. Een onderdeel hiervan is Drakenboot in Concert, waar wij al sinds het begin trouwe bezoekers van zijn.

Ik sprak een mij bekende jongedame uit Deventer, die vertelde dat ze ook helemaal naar Apeldoorn af zou reizen om het concert bij te wonen, waar een mooi aantal artiesten acte de présence geven. Ik vertrouwde haar toe dat ik weliswaar veel zin heb om dit evenement wederom bij te wonen, maar de artiesten mij dit jaar wat minder aanspreken.

“Misschien is het niet helemaal jouw doelgroep.”, zei ze.
“Zeg je nou dat ik een oude kerel ben!”, reageerde ik quasi verontwaardigd.
“Nee, helemaal niet, maar ik zie jou niet losgaan op Maan!”, probeerde ze de penibele situatie nog enigszins te redden.

Het bleef even stil, omdat mijn hersens op volle toeren begonnen te draaien. ‘Kun je dansen op de maan’ is een stukje tekst uit het nummer België van Het Goede Doel, maar wat moest ik nu denken van losgaan op Maan? Het zou potverdikke heel verkeerde associaties bij een oudere jongere op kunnen roepen.

“Weet je wel dat het wat raar klinkt wat je net zei.”, liet ik haar weten.
Ze ontblootte een fraaie rij tanden en begon te giechelen; in feite de situatie nog wat ongemakkelijker makend.

Tijdens ons wat uit het verband gerukte dialoogje stond een nogal gereformeerde man mee te luisteren, die we best een tikkeltje wereldvreemd mogen noemen. Maan kende hij vast als het hemellichaam dat zijn heer volgens zijn zeggen zo’n twintigduizend (tja…..) jaar geleden heeft geschapen, maar vast niet als de zangeres met de naam Maan (de Steenwinkel) die net de twintig is gepasseerd.
De uitdrukking op zijn gezicht was echter onbetaalbaar, waardoor duidelijk was dat zijn associatie toch niet lag bij het tekeergaan op de maan zoals door Het Goede Doel werd bezongen. De stiekemerd.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s