Woudhuis

Als kind heb ik al vaak in Woudhuis gewandeld en gespeeld. Woudhuis is een klein bosje, gelegen aan de oostzijde van Apeldoorn. Ook met mijn vriendin en later vrouw heb ik er menigmaal gewandeld, hetgeen we nu nog steeds met enige regelmaat doen. Ook voor onze kinderen is het zeker geen onbekend terrein. Woudhuis is voor ons met de fiets, zelfs lopend, makkelijk bereikbaar en het is er heerlijk wandelen.

Als hardloper ben ik al vaak om dit bosje heen gelopen, maar pas in oktober 2018 liep ik voor het eerst hard over de bospaden in Woudhuis. Voor alles moet een eerste keer zijn hè, maar met de wetenschap van nu vind ik het eigenlijk eigenaardig dat ik dit niet eerder heb gedaan. Het is gewoon een heerlijke onderbreking van de stukken straat die ik in die buurt slecht, maar ik heb er om één of andere reden nooit eerder aan gedacht.
Nu ben ik het overigens wel gewend om in het bos te lopen, maar dat gebeurt eigenlijk altijd aan de westkant van Apeldoorn; daar waar de Veluwe begint. Daar is het pas echt prachtig en ik heb er in de laatste decennia al vele hardloopkilometers afgelegd.

Loop ik door Woudhuis, dan heb ik echt het gevoel dat ik toch in een behoorlijk bosje loop. Maar, net als vele hardlopers gebruik ik een sporthorloge waarmee ik de route kan vastleggen. Deze route kan bijvoorbeeld via Google Maps worden bekeken. Nu ik door Woudhuis hardloop valt het me pas echt op hoe klein het bos daadwerkelijk is. Dit terwijl ik toch echt het gevoel heb in het bos te lopen, ondanks het feit dat enkele paden omzoomt zijn door slechts enkele rijen bomen. Waar een klein bos groot in kan zijn.
.
Vanmorgen werd ik in Woudhuis nogal verrast door echt een knots van een loslopende herder. Dikke vacht, grijs op bovenzijde, dikke hangende staart en een flinke kop; ik dacht verdomd even dat het een wolf was. Niemand in de buurt, behalve een boel kinderen, zo’n honderd meter verderop bij het Sinterklaashuis. Inderdaad, Sinterklaas en de Pieten logeren in een huis in Woudhuis.
Aangezien het beest niet wegvluchtte toen ik langzaam lopend – ik durfde echt niet hard te blijven lopen – naderbij kwam, en me bovendien niet opvrat, neem ik aan dat het toch een herdershond was. Het is nu ik erbij nadenk natuurlijk wel een feit dat zo’n mals kindje lekkerder is dan een oude kerel zonder al te veel vet.
WoudhuisCollage

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s