Kinderfeest?

Vijf december negentientweeënzestig, ik weet het nog goed. Het was mooi weer, in de tijd dat de winters nog koud waren. Ik had daar geen hinder van, omdat ik goed ingepakt in het Liduina Ziekenhuis lag, samen met mijn moeder.
Ik lag wat te soezen in de baarmoeder, toen ik ineens wat geroezemoes vernam. Snel keek ik door het speciale baby-spiekgaatje dat moeders hebben en zag daar een man met een wat eigenaardige witte baard en een rode puntmuts, samen met twee pikzwarte vrienden. Geen idee wie het waren, maar het was mijn eerste kennismaking deze figuren. Sindsdien heb ik ieder jaar hun komst naar Nederland gevierd.

In mijn kindertijd vierden wij Sinterklaas thuis, ook samen met neefjes en nichtjes bij opa en oma en natuurlijk op school. Ik herinner me nog goed dat Sinterklaas en Zwarte Piet ‘misschien wel’ echt bij opa en oma zouden komen. De kinderen, waaronder ik, zaten in afwachting onder de grote tafel, toen er plots een hard gebons op de deur en het raam klonk en wij met een steeds sneller kloppend hart hoorden: “Zijn hier nog stoute kindertjes?” Zwarte Piet kwam vrolijk binnen gehuppeld, gevolgd door een statig schrijdende Sinterklaas, gehuld in een groene mantel en getooid met een evenzo groene mijter. Het zag er ongetwijfeld kolderiek uit, maar wij vonden het indrukwekkend. Vanwege de uitdossing had een nichtje niet eens in de gaten dat Sinterklaas haar opa en Zwarte Piet haar oom was; het voordeel van een baard en zwarte schmink. De Sinterklaastijd was best spannend, maar o zo fijn. Zowel de kinderen als de ouderen genoten met volle teugen van dit feest.

Toen ik beginnend tiener was, vierden wij dit feest nog steeds thuis, maar ook bij een beduidend jonger neefje en nichtje van moeders kant van de familie. Het was mooi om te zien hoe een gevulde jutezak ineens langs het raam naar beneden zakte, ingenieus geregeld door mijn oom die de zak gewoon zelf in het bijzijn van de kinderen liet zakken, zonder dat ze dat in de gaten hadden.
In de periode dat er geen kleine kinderen meer in de familie waren, werd Sinterklaas gewoon met veel plezier gevierd en dat bleek later binnen het gezin van mijn vriendin niet anders te zijn. Gezellig, met gedichtjes en surprises (en drank).

Als jonge ouders werd deze traditie gewoon voortgezet en probeerden we er altijd iets leuks bij te regelen. De stukjes pepernoot vonden we nog tijden tussen het granol op de muur, nadat de buurman de zakken voor de deur had gezet, flink op de deur had gebonsd en vervolgens een flinke hand pepernoten de kamer in smeet.
De Sinterklaasviering bij mijn schoonouders was altijd één groot feest, niet in de laatste plaats vanwege het grote aantal kinderen en kleinkinderen. Dat de aanwezigen één keer massaal een hartverzakking kregen, zoals beschreven in “Mijn schoonmoeder gaf bijna de geest tijdens het Sinterklaasfeest.”, mag slechts een detail worden genoemd. Die viering is in ieder geval door geen van de aanwezigen vergeten.
Ondertussen heeft de volgende generatie zich al binnen de schoonfamilie aangediend. Het vieren bij onze (schoon)ouders is sinds enkele jaren niet meer mogelijk.

Nog steeds besteden wij binnen ons gezin aandacht aan Sinterklaas en Zwarte Piet. Ondanks het feit dat onze kinderen vorig jaar het ouderlijk huis hebben verlaten, ontdekten wij de dag na de intocht weer een chocoladeletter en strooigoed in onze schoen. Begin december wordt de komst van de goedheiligman ook weer met de kinderen en hun partners gevierd.

Keer op keer lees en hoor ik dat het Sinterklaasfeest een kinderfeest is, met name sinds de discussies omtrent dit feest zijn losgebarsten. Natuurlijk moet Sinterklaas voor kinderen een prachtige belevenis zijn, al was het maar omdat zij nog met andere ogen naar de hoofdpersonen kijken. Maar om het een kinderfeest te noemen, gaat mij te kort door de bocht. Het Sinterklaasfeest is wat mij betreft een familiefeest.
Het is dan ook jammer dat de glans van juist dit feest verdwijnt. Dit wordt veroorzaakt door een stel gefrustreerde nietsnutten en raddraaiers; de figuren die als chronisch zweren door blijven etteren, het woord discriminatie maar al te makkelijk in de mond nemen en verwijzen naar slavernij uit een ver verleden. Natuurlijk is slavernij een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de mens, waar niet alleen Afrikanen slachtoffer van zijn geweest, maar de tijd schrijd voort. Moeten we de Duitsers ook maar blijven verwijten, of de Fransen, Spanjaarden of zelfs Romeinen?
Het is zinloos om hiermee een heerlijk feest te vergallen, terwijl menig Afrikaan hier tegenwoordig maar al te graag aanklopt. Ze lijken uiterlijk niet eens op onze grote zwarte kindervriend, alhoewel een deel helaas wel met de boot komt. Overigens zonder cadeautjes uit te delen.
Sinterklaascollage

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s