Warm afschijt

De tweede nacht van onze vakantie brachten we door in een Bed & Breakfast, welgelegen in Seeboden.

Al bij het eerste woord dat ik bij het ontvangst hoorde, was ik verrast dat het zo Nederlands klonk. Geen wonder, zo bleek, want het was ook Nederlands.
Goed als ik mij altijd op dit soort dingen voorbereid, wist ik natuurlijk niet dat de eigenaren van Nederlandse komaf waren. Ze kwamen bovendien uit de buurt van mijn woonplaats en hadden er zelfs hun middelbare scholen bezocht. De wereld is weer klein.

Hun hond was niet bepaald klein. Toen ik vroeg wat voor merk het was, bleek het een vuilnisbakkie. Ik maar denken dat de toevoeging “kie” een woord kleiner maakt, dus ik vraag me af hoe groot hij als vuilnisbak zou zijn geweest.

Het was een fijne avond en overnachting in Seeboden, zeker ook te danken aan de noeste arbeid die de eigenaren aan hun B&B hadden verricht. Daarbij was het contact gezellig en allerhartelijkst.

Bij het vertrek kregen we nog een warm afschijt, hoogstpersoonlijk verzorgt door het vuilnisbakkie. Alsof Oostenrijk nog niet voldoende bergen heeft, draaide hij er een flinke bij; precies achter onze auto.
Het bazinnetje kon zijn blijk van waardering echter niet appreciëren en verwijderde het met gezwinde spoed, zodat wij weg konden rijden zonder een hobbel te hoeven nemen. “Dat doet hij anders nooit.”, vertrouwde ze ons nog toe.
EenWarmAfschijt

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s