Een theelepeltje.

Het was zo’n mooie reclameslogan: ”Een theelepeltje Dreft volstaat voor de hele vaat.” De meeste Nederlanders kennen dat zinnetje wel, zeker de mensen uit de tijd dat de vaatwas nog gewoon met de hand werd gedaan. Of de bewering echt waar was, dat weet ik niet.

Tegenwoordig doen de meeste mensen de vaat met een vaatwasmachine. Daar wordt geen theelepeltje Dreft meer in gegoten, maar gebruikt men over het algemeen een vaatwastablet.
De grootste uitdaging met die tabletten vind ik altijd de vraag of het plastic er wel of niet af moet. Dat verschilt per merk, om het maar wat lastiger te maken. Als ik het niet weet, maak ik het plastic met mijn vinger ietsje nat; wordt het wat plakkerig, dan kan het plastic eromheen blijven……denk ik dan.

Wat doe je als je wilt afwassen en de tabletten zijn op? Een dilemma natuurlijk. Zet je het apparaat aan zonder tablet, ga je even naar de winkel, of verzin je iets anders.
Een collega van mijn dochter koos voor de laatste optie. Het leek haar een goed idee om Dreft in het bakje te doen. Zal ze zich aan de aloude slogan hebben gehouden?

De vaat werd schoon, dat zeker. Niet alleen de vaat werd schoon, waar ze achter kwam toen ze de keuken betrad voordat ze naar bed wilde gaan. Haar welverdiende nachtrust moest nog even worden uitgesteld, omdat ze een fikse laag schuim in haar keuken aantrof.
Het is mij niet bekend of de keuken de volgende morgen citroentjesfris rook. Of was dat weer een andere reclame?

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s