Bom in Apeldoorn.

Bom, het is als je er even bij stilstaat toch een wat linke achternaam. Stel, je staat op het vliegveld en je naam wordt niet goed verstaan. Wat doe je normaal gesproken? Inderdaad, je herhaalt je naam net een beetje luider.

Zal Frits Bom daar weleens bij stil hebben gestaan? Hij was immers De Vakantieman en reisde er in die hoedanigheid heel wat af. Bovendien is het woord bom internationaal gezien een woord dat in nogal wat landen prima wordt verstaan.
Gelukkig waren de tijden waarin De Vakantieman actief was wat dat betreft toch nog anders dan tegenwoordig.

Die Frits Bom toch, hij is niet meer. Gisteren overleed hij op 73-jarige leeftijd.
Op tv zag ik hem vaak, maar in het echt heb ik hem bij mijn weten slechts één keer gezien. Het is al heel wat jaren geleden, maar het staat nog scherp op mijn netvlies.

Ik zie me nog zo met mijn zwager op de Stationsstraat fietsen. Ineens zag ik een bekend gezicht aan de overkant van de straat, tegenover het Marktplein, vlakbij het kantongerecht Apeldoorn.
“Kijk, daar hebben we De Vakantieman!”, zei ik tegen mijn zwager.
“Hallo Frits!”, riep hij tot mijn schrik ineens luid en zwaaide uitbundig. Typisch mijn zwager; ik had het eigenlijk kunnen weten.
Frits keek onze kant, maar zwaaide niet terug. Wel sloeg hij met z’n platte hand tegen zijn voorhoofd. De opname was overduidelijk verpest.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s