Blik van de geocacher.

Alhoewel ikzelf nooit verder ben gekomen dan verstoppertje, heb ik wel van geocaching gehoord, zie de lol er ook wel van in en zou ook best eens mee op pad willen. In het kort komt het er op neer dat er ergens iets wordt verstopt en dat er dan via gps naar gezocht kan worden. Het is ongetwijfeld minder eenvoudig dan het in eerste instantie klinkt.

Er kwam mij een relaas ter ore over een fanatiek beoefenaar van deze hobby. Hij is regelmatig op de meest vreemde plaatsen te vinden en soms in de meest vreemde houdingen. Hij geeft niet op voordat hij het verstopte kleinood heeft gevonden. Nou ja, tot een bepaalde grens natuurlijk.

Toen hij in Kroatië op vakantie was, ging hij vol goede moed op zoek naar een verborgen schat. De locatie waar deze zich zo ongeveer moest bevinden had hij vrij snel gevonden. De schat zelf had hij echter minder snel opgespoord, maar dat is dan ook een deel van de lol van het hele gebeuren. Hij keek achter bomen, keerde de ene na de andere steen om, maar vond niets. Waar lag dat vermaledijde ding nou?

Hij verplaatste een stapeltje stenen, groef wat zand weg en warempel; het deksel van een blik werd zichtbaar. Hij groef het blik uit, opende het en vond er een ondoorzichtig zakje in.
Hij opende het zakje, waar tot zijn verwondering as in bleek te zitten. “Waarom verstop je nou iets in een zakje met as?”, dacht hij en roerde er met zijn vinger door, om te kijken wat er in verstopt zat.

Hij was volledig in de veronderstelling dat hij de schat had gevonden, voelde diverse kleine harde voorwerpjes en haalde er een uit; het bleek een stukje bot.
Ineens drong het tot hem door wat hij had opgegraven. Het was helemaal niet de gezochte schat, maar een urn.

Nadat hij het blik had herbegraven en afgedekt met een stapel stenen, verliet hij de zoeklocatie zonder dat hij de schat had gevonden. Deze keer dus wel. Zijn grens om verder te zoeken was nu dan toch, op een voor hem verrassende wijze, bereikt.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s