Noar ’t café.

Onlangs bezocht ik een café. Het was op een dinsdagavond en ik was er nog niet eerder geweest. Het is niet eens mijn gewoonte om op een doordeweekse avond een café te bezoeken.

Toen ik binnenkwam, zo rond 19:15 uur, zag ik dat er aan een aantal tafels mensen zaten en er was nog een tafel vrij. Alleen is ook maar zo alleen, dus ik liep naar een tafel met een lege stoel, vroeg aan de mensen die er zaten of deze vrij was en ging bij ze zitten. Het waren twee vrouwen en een man, allen wel een stukje ouder dan ikzelf. We raakten al snel aan de praat, onder het genot van een kopje koffie. Alhoewel het als een café bekend staat, heb ik er helemaal geen alcoholische dranken gezien.

Gaandeweg het geklets kwam de man intelligent, ad rem en grappig over, maar ik merkte dat er wel iets met hem aan de hand was. Het viel niet eens zo heel erg op, maar hij kwam af en toe net wat eigenaardig uit de hoek en aan de drank kon het niet liggen.
Zijn vrouw vertelde dat hij een aantal jaren terug de diagnose MCI had gekregen. Ik kende de afkorting niet, maar voordat ik het kon vragen vertelde de man dat dit staat voor mild cognitive impairment. Dit staat voor milde cognitieve stoornis en duidt op problemen met het geheugen of een andere hersenfunctie. Het kan tevens een voorstadium van dementie zijn, alhoewel het daar niet op uit hoeft te draaien. Bij deze man was onlangs helaas ook deze diagnose geveld.

Niet alleen aan onze tafel was ik ruim de jongste, ook onder de overige bezoekers drukte ik behoorlijk de gemiddelde leeftijd en dat overkomt mij tegenwoordig toch steeds minder vaak. Dit café was dan ook geen gewoon café, maar een Alzheimer Café; een café waar je eigenlijk liever niet wilt komen. Al de aanwezigen hebben op de één of andere wijze met Alzheimer of een andere vorm van dementie te maken.

Het was dus niet echt verwonderlijk dat de man aan onze tafel gedurende de avond nog enkele malen vertelde waar de afkorting MCI voor stond. Tijdens de twee presentaties die avond, één van een geriater en één van een casemanager, had hij beslist goede vragen en opmerkingen. Daarnaast zei hij soms iets, wat je als een tikkeltje kinderachtig zou kunnen omschrijven (“Appels en peren.”, als aanvulling op “Dames en heren.”, van een spreker.) Al met al had ik veel respect voor hem en zijn vrouw. Ik herkende veel van deze nog subtiele dingen in zijn gedrag, omdat mijn vader ook dementerend is.

Mijn vader is op dit moment zover “gevorderd” dat hij een indicatie van het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg) heeft en binnen afzienbare tijd opgenomen zal worden. De reden is enerzijds dat hij behoorlijk achteruit is gegaan, maar anderzijds omdat mijn moeder het nauwelijks meer kan bolwerken.
Bij de meeste gesprekken met mijn vader heb ik het gevoel dat hij nog niet toe is aan plaatsing, maar tegelijkertijd weet ik dat hij steeds minder begrijpt, onzelfstandiger wordt en ook onrustiger. Ik maak het bij een bezoekje kort mee, maar mijn moeder ervaart dit gedrag dag en nacht. De dagen dat hij naar de dagopvang gaat ontlasten haar nog enigszins, maar het is ondertussen niet meer voldoende. Het is dus of wachten totdat mijn moeder onderuit gaat, of deze ingrijpende stap nemen. De keuze is dan toch snel gemaakt, hoe verschrikkelijk moeilijk ook voor mijn zus, onze moeder en mij.

Het zoeken naar een woonzorgcentrum is zo ongeveer het moeilijkste dat wij in ons leven hebben gedaan. De keus is gevallen op een woonzorgcentrum bij mijn ouders in de buurt en hij staat nu ingeschreven; het voelt voor mij als een tikkende tijdbom en ik zie enorm op tegen het moment om hem te vertellen wat er staat te gebeuren. Aan het wegbrengen zelf denk ik liever nog helemaal niet. Wordt hij opstandig, boos, verdrietig of ondergaat hij het gelaten?

Het Alzheimer Café kende ik al sinds ik me na zijn diagnose in de problematiek rondom deze ziekte ben gaan verdiepen, maar ik was er nog nooit geweest. Alhoewel het nu van tevoren een beetje voelde als mosterd na de maaltijd, besloot ik toch maar een keer te gaan. Ik raad met de wetenschap van nu iedereen aan om dit in een vroeg stadium te doen, maar mosterd na de maaltijd was het zeker niet. Hier kan je deskundigen en ervaringsdeskundigen ontmoeten en ervaringen delen. Dat is veel belangrijker dan ik had ingeschat.
Krijgt iemand in je omgeving deze ziekte als diagnose opgespeld, dan is er via Internet veel informatie te vinden. Het boek “”Het Demente Brein: Omgaan met probleemgedrag.” van Gerke de Boer & Anneke van der Plaats kan ik ook zeker aanbevelen.
Een bezoek aan een Alzheimer Café kan je helpen bij de speurtocht naar de beste hulp en alle hulp is echt welkom in een dergelijke vervelende situatie. Vraag zo snel mogelijk een casemanager aan en zorg dat er ingeschreven wordt voor een woonvoorziening, voor op het moment dat het thuis niet meer gaat.

Voorgaande blogs over dementie:
Hij wordt wat vergeetachtig.
Hersenschimmen.
Wat een rare ziekte.
Beginnende ouderdomsdementie voor gevorderden.
Ook dit is ouderdomsdementie.
Telefoon of wekker.
Met Van Putten.
Een nieuw dieptepunt.

Noar t cafe.jpg

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s