Zuigreflex.

In 2011 schreef ik “Verschil tussen jongens en meisjes.”, dat kortweg gaat over het verschil waarop mannen en vrouwen een shirt uittrekken.

Ondertussen heb ik er een nieuw voorbeeld bij gevonden, dat ook iets lastiger te doorgronden valt dan bijvoorbeeld het logische verschil waarop door de verschillende geslachten geplast wordt. Het betreft de zuigreflex.

Soms hoor ik ergens het gekraak van plastic. Als ik in de richting van het geluid kijk, dan zie ik dat het wordt veroorzaakt door een plastic flesje waaraan wordt gelurkt. Beter gezegd, er wordt aan het flesje gezogen, waardoor het vacuüm trekt. In de meeste kraak-gevallen betreft het dan een vrouw.

Kijk ik naar mezelf, dan zuig ik niet aan plastic flesjes, maar zet de opening aan mijn mond en laat het vocht gewoon naar binnen lopen. Net als bij een glazen bierflesje, waaraan zuigen (ook) volslagen zinloos is. OK, behalve als je een rietje gebruikt, maar wie doet dat nou bij bier?

Hieruit concludeer ik dat bij veel vrouwen de zuigreflex nog aanwezig is.
Nu zal je denken dat de zuigreflex al enkele maanden na de geboorte verdwijnt, maar onlangs bleek dat zelfs Einstein het niet altijd bij het rechte eind had.

Het is waarschijnlijk een soort rudimentair reflex, zoals het stuitje een rudimentair overblijfsel is van de staart die we ooit op die plek hadden. Wellicht heeft het daar zelfs iets mee te maken, want het vrouwelijk geslacht heeft immers niets overgehouden om mee te kwispelen.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s