Bouteille à la mer.

Wat is het toch lastig om iets vanuit het Frans te vertalen, zeker als je zoals ik deze taal niet goed machtig bent. De meest belangrijke dingen weet ik nog wel in het Frans te benoemen, zoals deux bières, deux grandes biéres of deux vin rouge. Zelfs “Raser votre moustache.” wist ik een keer te zeggen tegen een zeer onbeleefde serveerster, die er bovendien niet echt vrouwelijk uitzag tussen neus en bovenlip. Ze kon er niet om lachen.

Probeer er met deze beperkte kennis van het Frans maar eens achter te komen wat flessenpost in die taal is. Dat bleek zelfs met de moderne hulpmiddelen nog helemaal niet mee te vallen, terwijl er toch heel wat water in dat land te vinden is en het bovendien grenst aan een aantal grote zoute plassen. Het beste wat ik er van wist te maken siert nu (toch maar) als titel boven dit blog.

Flessenpost3Aanleiding om in het vertalen vanuit het Frans te duiken stamt uit een vakantie die we in 2002 in het Euroresort Les Etoiles in Blaimont hebben gevierd. Op de 15e augustus van dat jaar struinden wij met z’n vieren langs de Maas, waaraan het resort grenst. Om de oever te bereiken hadden we net het spannende slangenbos tussen het resort en de oever doorkruist. Hoe dat bos aan die naam kwam stamt uit één van de avonturen die we daar hebben beleeft. Dat is toch echt een voordeel als je met kleine kinderen op vakantie bent.

Plots ontwaarde onze zoon iets in het water, tussen de laaghangende takken van een boom. Het bleek een flesje en er zat iets in dat op een opgerold papiertje leek: flessenpost! We besloten het in de rugzak te doen, om het later bij ons huisje nader te onderzoeken.

Nadat we het geopend hadden, konden we er met enige moeite een rolletje papier uit halen. Bij het afrollen bleken er twee beschreven velletjes papier in te zitten, waarvan de randen waren verbrand. Dit was overduidelijk het werk van een kind.

Het handschrift op de briefjes was goed leesbaar, alhoewel het begrijpen van de tekst een ander verhaal was. Ze waren geschreven in het Frans, hetgeen overigens niet echt verwonderlijk was in dat deel van België. Wij konden er absoluut geen koekje van bakken en hebben het geheel maar mee naar huis genomen.

Onlangs kwam ik de briefjes weer tegen in een fotoalbum. Nog steeds kan ik er naar kijken alsof er koeterwaals op staat. Gelukkig valt er tegenwoordig veel via Internet uit te zoeken, maar ook daarvoor moest ik eerst de teksten digitaal hebben. Zelfs dat viel vies tegen, omdat enkele best cruciale woorden lastig te ontcijferen bleken. Neem nu alleen het laatste woord; staat daar Aurevoir? Dat schrijf je toch als Au revoir? Ik heb mijn uiterste best gedaan om de tekst over te typen en vervolgens iets van de vertaling te maken. Vergeef me de fouten die ik heb gemaakt en corrigeer me gerust; graag zelfs.

Flessenpost1

 

Dag,

Ik vertel u liever niet mijn naam, noch mijn voornaam, om de enige en unieke reden dat de hele wereld me zal herkennen.
Ik heb dit woord achtergelaten en verzonden in deze brief. Als u alles wilt hebben, ik houd van gedichten, maar ik heb deze brief geschreven om u te vertellen dat mijn leven, het lelijkste van alles in deze fles die misschien een reis over de hele wereld gaat maken, dat mijn hart niet langer zal lijden, want ik zal me op een dag wreken maar wanneer u dit leest, ben ik er niet meer! Ook al ben ik nog maar 13 jaar maar dat zegt niets!

Vaarwel

 

Het tweede briefje bevat volgens de titel een gedichtje:

Flessenpost2Een gedicht

Hoe kan ik van mij houden,
wanneer ik mezelf graag zie,
dan zal ik van mij houden!

De liefde is als de griep,
het begint op straat,
en eindigt in bed

Ik zie niet in
dat jullie allemaal mijn boek lezen,
maar een bewijs,
is een exacte waarheid!

 

 

Gezien de verbrande randen, de gekraste “handtekeningen” en de genoemde leeftijd van 13 jaar zal het ongetwijfeld afkomstig zijn van een kind. De teksten zijn somber, veel te somber voor een kind. Wellicht was het gewoon verdrietig of heeft het deze tekst geschreven om het geheel wat spannender te maken. Het is nu vast een vrolijke volwassene; dat hoop ik echt van harte.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s