Tuinhuisje.

Al jarenlang krijgen wij bezoek van padden in ons tuintje, ook nadat de tuin volledig op de schop is gegaan en er een vijver is aangelegd. Niet iedere huisgenoot was initieel gelukkig met het bezoek, maar ondertussen zijn ze volledig geaccepteerd.

Op dit moment hebben we twee padden als tuingenoten: een grote dikke en een wat bescheidener exemplaar. De grote dikke bivakkeert achter de schuur bij de containers, de kleine heeft meer een voorkeur voor onze zithoek bij het huis.

Het is wel koddig om te zien dat het tweetal bij het vallen van de schemering tevoorschijn komt en richting de vijver waggelt en hopt. Alhoewel ze nu ook niet direct naar ons toe komen hobbelen, echt bang voor ons zijn ze niet en de kleine lijkt het zelfs wel lekker te vinden om op z’n ruggetje gekrabbeld te worden; althans door mij, de rest durft … euh … doet dat niet.

Het is voor de kleine bezoekers niet mogelijk om onze vijver zo maar in te wandelen, er moet eerst wat geklommen worden. Dit blijkt geen belemmering voor ze te vormen en zo zien we ze regelmatig wat verfrissing in het water zoeken.
Onlangs zat er één op de waterplanten, maar voelde zich blijkbaar toch wat betrapt en verstopte zich door het hoofd onder een waterplant te stoppen; de dikke kont was echter nog zichtbaar, dus ik hoop dat er een andere methode wordt gekozen als er een kaper op de kust is die wel een lekker paddenhapje lust.

Het feit dat het kleine padje graag bij onze zithoek overdagt wordt niet door iedere huisgenoot evenveel gewaardeerd, zeker niet als de afdekhoes wordt verwijderd en de kleine net voor de voeten zit. Op zich vind ik het wel grappig, maar ik onderken wel het gevaar dat er iemand per ongeluk op het beestje zou kunnen gaan staan. Bovendien vind ik het sneu dat het diertje regelmatig in de zo broodnodige dagrust wordt gestoord.
Het verplaatsen naar de soortgenoot achter de containers, zoals ik al meerdere malen heb gedaan, bleek niet het gewenste effect te scoren; de zithoek bleef een voorkeursplek.

Gisteren besloot ik in een hoekje naast de zithoek een klein tuinhuisje te plaatsen: een paddentuinhuisje. Een viertal vierkantje klinkertjes tactisch opgesteld als muurtjes, een vogelwaterbakje als dakje en een paar dorre boomblaadjes om het interieur wat op te leuken.

Vanmorgen haalde ik de hoes van de zithoek en trof daar tot mijn verbazing het padje niet aan. Zo ook niet onder de losse stoel of het tafeltje van de zithoek, waar het normaal gesproken ook nog wel eens onder wil kruipen. Waar zou het zijn?

Alhoewel ik het tuinhuisje had geplaatst, met in het achterhoofd om de pad er met een beetje aanmoediging in te laten kruipen nadat ik het weer in de zithoek zou hebben aangetroffen, kon ik niet geloven dat het beestje er bij de eerste beste gelegenheid geheel zelfstandig gebruik van zou maken. Het zou toch niet?

Voorzichtig tilde ik het dakje op en warempel, het huisje bleek bewoond. De pad was zelfs in het nisje gaan liggen dat ik er speciaal voor in het interieur had gecreëerd. Wij voelen elkaar aan, dat kan niet anders.

Paddenhuisje

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Tuinhuisje.

  1. Miranda zegt:

    De kleine is het mannetje en de dikke het vrouwtje. Hoe kan het ook anders…
    Elk jaar haal ik er zoveel mogelijk van de weg af, maar helaas worden er veel platgereden.
    Vaak terwijl ze aan het paren zijn.

  2. Harrij Smit zegt:

    Hahaha wat een dierenliefde druppelt hier uit het linker rode oog. Misschien kan je onder het paddendakje nog een comfortabel paddenstoeltjes plaatsen :-D ?

  3. Zo zie je maar wat er op je pad komt. Nu maar hopen dat niet van ’t padje raken ;)

    Groeten, Rolf van der Leest

  4. Rob Alberts zegt:

    De natte plek in mijn voortuin wordt te warm in de avondzon.
    De oeverplanten overleven dat.
    Maar waterdieren kunnen daar niet tegen.

    Van alles heb ik meegenomen en uitgezet.
    Toch blijft het een drinkplaats voor de voorbijkomende buurtdieren.

    Natuurvriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s