Koud water.

Mijn sterrenbeeld is Waterman, maar qua zwemmen doe ik dat beslist geen eer aan. Eigenlijk ben ik best gek op zwemmen, maar ik heb een enorme hekel aan koud water. Aangezien ik niet ben voorzien van een flinke speklaag, vind ik zwemwater al heel snel veel te koud.
Nu heb ik niet alleen een hekel aan koud water bij het zwemmen, maar ook bij het douchen. Hieraan werd ik herinnerd toen ik bij het pakken van de shampoo plotseling onder een koude douche stond; ik had zonder het te merken de kraan bediend. Toen ik dit razendsnel hersteld had en vervolgens mijn haren in stond te soppen, schoot mij ineens een vakantie uit een grijs verleden in gedachten.

We schrijven het jaar des Heeren MCMXCI. Wij waren op vakantie bij Lago Maggiore, nota bene in een tentje op een camping. Dit was overigens onze tweede en laatste vakantie in een tent.
We waren daar min of meer met z’n vijven: mijn zus en haar vriend, mijn vrouw met onze – zich sinds ruim 4 maanden ontwikkelende – dochterlief intern en ik.

De ochtend van vertrek, ’s morgens veel te vroeg, wilden mijn zus, mijn vrouw en ik ons nog even lekker douchen. Ik stapte onder de douche en draaide de kraan open. Er kwam koud water uit, maar dat zou snel warm worden dacht ik en had mijn haren alvast ingezeept. Helaas bleek het water helemaal niet warmer te worden, eerder kouder, zodat ik me onder koud water af moest spoelen. Schreef ik net koud water? Herstel, ijskoud water!

Stijf, blauw en rillend van de kou droogde ik mij af en liep terug naar de tent, waar mijn zus en vrouw kort daarna terugkeerden. “Heerlijk zo’n warme douche. Even ontbijten en ik ben klaar voor de reis.” zei ik zo spontaan mogelijk.
Mijn vrouw keek me al bibberend aan, met blauwe lippen en voor de rest bedekt met kippenvel.
“Warm water! Had jij warm, water?” hapte mijn zus.
“Tuurlijk, ik stap toch niet onder een koude douche.” luidde mijn antwoord.
Onze douches waren ijs en ijskoud.” vervolgde mijn zus. Zij had het bijna uitgegild van de kou, maar had daarentegen mijn vrouw niet gehoord terwijl ze wel haar douche hoorde stromen.
“Heb jij wel warm water?” had ze nog gevraagd, maar er kwam geen antwoord. Tijdens het douchen bleek mijn vrouw het dusdanig koud te hebben gehad, dat ze geen woord uit kon brengen.

Ik heb ze maar in de waan gelaten dat het water bij de heren heerlijk warm was; ze namen het mij bijna kwalijk.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Koud water.

  1. Oehhh koud water, ik gruwel ervan. Ik kan er heel slecht tegen, alhoewel ik het zo af en toe wel probeer, aangezien het goed schijnt te zijn.
    Vorig jaar heb ik bijna twee maanden in Venezuela doorgebracht, waar ik geen warm water had, iedere dag moest ik mij mentaal voorbereiden voor mijn douchebeurt. En in het appartement waar ik nu woon hebben we een -voor mij altijd te kleine- boiler. Als ik te lang douche wordt ik langzaam afgestraft met steeds kouder wordend water.

    • Left RedEye zegt:

      Brrrrrrr.
      We waren eens bij le Pont du Diable in de l’Ardèche. Mijn zoontje moest en zou daar zwemmen, dus papa moest – gezien de leeftijd van de jongste destijds – mee het water in.
      Het water was daar echter zo koud, dat het bijna pijn deed als je er alleen al met de voeten in stond. Maar goed, je kan je als vader niet laten kennen, dus ik dat water in.
      Vervolgens kwam meneertje mij niet achterna; niet vanwege de temperatuur, maar vanwege het feit dat hij een vis had zien zwemmen. Ik vertelde hem nog dat het geen haai was, maar hij kwam echt niet.
      Als ik een wit mutsje op had gehad, dan zouden ze hebben gedacht dat er een smurf het water uit kwam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s