Drinkglas.

Ik zag vanmorgen het nieuwste videoclipje van Zanger Rinus: Eet veel bananen. Dit nummer zingt – nou ja, brengt – hij niet alleen; het nummer staat aangekondigd als Zanger Rinus & Ronnie Ruysdael ft. Debora.
Zanger Rinus; ze hebben voor de zekerheid maar voor zijn naam gezet dat hij zanger is. Ik ben op zich niet zo gek op dit soort muziek en Rinus is nou niet direct een zanger die ver zou komen bij een talentenprogramma waar echt op de kwaliteit van het zingen wordt gelet. Ik moet echter eerlijk toegeven dat ik zijn liedjes in combinatie met zijn clipjes toch wel geinig vind; zo ook het clipje bij “Eet veel bananen.” Vooral als zijn vriendin Debora op haar o zo charmante wijze begint te dansen.
Ik wil het verder niet over Rinus hebben, maar in dit clipje zag ik ineens een tafereeltje met een drinkglas dat me met veel plezier aan een ver verleden terug deed denken.

Ik was op een dag samen met mijn neefje en een vriendje van hem aan het spelen. We liepen op een gegeven moment de keuken in en het vriendje zei: “Ik heb dorst.” Prompt pakte hij een glas van het aanrecht, vulde het met water en dronk het leeg.
Mijn neefje en ik keken elkaar aan, hielden ons even muisstil en schoten vervolgens in de lach. Wat het vriendje schijnbaar niet wist – maar wij wel degelijk – was dat mijn tante ’s nachts haar kunstgebit in dit glas bewaarde. Het glas ging ’s morgens niet de destijds nog niet bestaande afwasmachine in, maar werd op z’n hoogst even snel met koud water afgespoeld. Wij hebben dat – toen hij het glas leeg had en wij waren uitgelachen – natuurlijk in geuren en kleuren aan de jongen uit de doeken gedaan. Helaas, helaas; alhoewel wij bij het vertellen zelf al bijna over onze nek gingen, blikte of bloosde de jongen niet. Hij spoelde niet eens zijn mond even of kokhalsde op z’n minst een beetje. Blijkbaar was hij thuis heel wat gewend; ik zou het hem niet na hebben gedaan.

Gebit in glas - Zanger Rinus

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s