Ikke, ikke, ikke en …..

Ik hoorde vanmorgen op de radio dat steeds meer mensen een uitgestoken stok van blinden en slechtzienden negeren. Ik twijfel geen moment aan dit nieuws.
Waar ik wel aan twijfel is de aanvulling die volgde: “Waarschijnlijk weten de meeste mensen niet wat zo’n uitgestoken stok betekend.”

Wie weet nou niet wat een uitgestoken stok betekend? Zeker als iemand met een zonnebril en wellicht nog begeleid door een hond dat gebaar maakt. Ik twijfel dan toch wat aan het verstand van zo’n persoon.
Ik liep met mijn vrouw een keer over straat terwijl ik een grijze, nog ingevouwen, paraplu in mijn hand had. Toen we de straat over wilden steken bleek het nogal druk te zijn. Na even gewacht te hebben stak ik voor de grap de paraplu naar voren en tot mijn verbazing stopte prompt het verkeer van beide kanten. We staken snel over, overigens onder protest van mijn vrouw. Of ik wel wijs was? Goh, dat ze na al die jaren daar het antwoord nog niet op wist.

Nee, ik geloof er niets van dat de meeste mensen niet weten wat zo’n uitgestoken stok betekend. Ik denk dat de mensen die zo’n uitgestoken stok negeren dezelfde mensen zijn die de betekenis van een zebrapad en een rood verkeerslicht niet kennen. Met andere woorden, de weggebruikers die gewoon schijt hebben aan een ander. Ikke, ikke, ikke en ….. Inderdaad.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s