Beetje gemeen?

Ik reed vanmorgen op de A73, net na Venlo op weg naar Heerlen.
Je mag daar maar 70 rijden en dat deed ik gelukkig ook. Iets verderop stond namelijk een politieauto en de snelheid van al het verkeer werd daar gemeten.

Voor me reed een caravan. Plotseling ging deze iets naar rechts, schampte een stukje langs de vangrail, kwam weer gewoon op de weg en reed gewoon door.
Ik was wel benieuwd wat de bestuurder zou doen, maar kon dat natuurlijk niet zien.
Iets verderop reed ik langs de caravan en zag dat deze werd getrokken door een flinke wagen. Ik heb geen verstand c.q. interesse in auto’s en heb daarom geen idee wat voor merk en type het was.

Ik keek wie er achter het stuur zat. Het bleek een nepblonde dame van middelbare leeftijd te zijn. Ze keek met een wat onzeker chagrijnig gezicht strak voor zich uit. Ze had duidelijk de pest in, dus zal haar onhandige stuurbeweging wel hebben opgemerkt.

Eerlijk is eerlijk, ik moest er toch wel een beetje om lachen. Ik vraag me dan toch af hoe die caravan er aan de bewuste zijde uit ziet en wat de chauffeuse op dat moment en later allemaal heeft gezegd. Helaas, daar zal ik waarschijnlijk niet achter komen.
Maar ik heb wel gelachen. Beetje gemeen? Ach, er veranderd toch niets meer aan. Ik kan er dus maar beter om lachen, dan heeft het toch nog iets positiefs opgeleverd.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s