Eerst krijg je ‘m niet omhoog, dan niet naar beneden.

Het is alweer onze laatste dag op camping La Ballena Alegre. Een camping aan de Costa Brava waar we zo’n 200 meter van het strand in een chaletje zitten.
La Ballena Alegre, oftewel De Vrolijke Walvis. Een andere vertaling die ik vond is De Aangeschoten Dikzak. Kijk ik zo om me heen dan zou deze naam wellicht meer recht doen, maar het logo van de camping duidt er echter op dat de eerste vertaling wordt bedoeld. Ik heb echter nog geen walvis gezien.

We kwamen donderdagmiddag aan. Op zaterdag besloten we net als vorig jaar een vlieger te kopen, na twee dagen met voldoende wind om te vliegeren. Het vliegeren deden we steeds aan het begin van de avond, zeg zo rond 19:00 uur.

Die zaterdag stond er erg weinig wind. Terug op de camping eerst maar eens even gekeken hoe de vlieger, een matras van 2,5 m² in elkaar gezet moest worden.
Vier lijnen naar twee handvatten. De handvatten zijn ongeveer 25 cm lang, met een lijn aan de bovenkant en een lijn aan de onderkant. De lijnen hebben we aan de vlieger bevestigd, de handvatten konden pas worden gemonteerd op de vliegerplek zelf na het uitrollen van de lijnen.
Vervolgens liepen we naar het strand. Ja, er stond echt veel minder wind dan de twee dagen ervoor. We monteerden de handvatten en probeerden de vlieger de lucht in te krijgen. Na een aantal half geslaagde pogingen besloten we om het de volgende dag nog maar eens te proberen.

De volgende dag stond er inderdaad meer wind. Eerst kregen we de vlieger nog de lucht niet in, maar langzaam kregen we in de gaten hoe je met de handvatten om moest gaan.
Ja, de vlieger ging omhoog en we kwamen snel achter de enorme trekkracht van zo’n grote vlieger. Gewoon ontspannen op de plek blijven staan was niet mogelijk, het was echt schrap zetten en hard werken.

We hebben vervolgens iedere dag gevliegerd en het ging steeds beter. We kwamen er achter dat je de lijnen ook wat losser of strakker kon zetten, wat veel uitmaakte bij het besturen met verschillende windsterktes. Ook de eerste avond hadden we best kunnen vliegeren, als we de techniek maar hadden beheerst.

Op een dag met een stevige bries vliegerde ik even. De vlieger was vrij moeilijk te houden en mijn armen werden al moe. In de struikjes aan de kant van het strand, een homo ontmoetingsplek, lag een kerel in de blote kont half op z’n zij. Het hoefde niet donker te zijn om een sterretje te zien zullen we maar zeggen. Het stukje waar we vliegerden was dan ook bij een stukje naaktstrand net iets verderop, waar tegen die tijd nog weinig mensen lagen. Blijkbaar trok dat naaktstrand ook de mannenliefde aan.
De windrichting stond net de kant van die kerel op, dus de vlieger trok daar ook heen. Bij een flinke windvlaag hield ik de vlieger niet meer. De vlieger kwam met een flinke klap op het strand neer, enkele meters vanaf die blote kont. De kerel schrok behoorlijk.
“Haha, bijna recht in die blote kont.” floepte ik er spontaan uit. Mijn zoon lag in een deuk en ik moest er zelf toch ook wel om lachen. De man zag de humor er iets minder van in. Hij kon ook niet weten dat wij de veiligheid zeker in de gaten (niet zijn gat) hielden en voldoende afstand bewaarden.

Gisteravond gingen we weer naar het strand. Ik nam het fototoestel mee om te kijken of ik mijn zoon vast kon leggen bij het maken van een flinke sprong.
Er stond behoorlijk veel wind, meer dan we tot op dat moment hadden meegemaakt.
We maakten de vlieger klaar en mijn zoon zou als eerste vliegeren. Ik pakte het fototoestel en mijn zoon draaide de handvatten in de juiste positie. Ik bracht de zoeker van het fototoestel naar mijn oog en kon vervolgens mijn zoon niet vinden. In de verte zag ik een stipje en op de voorgrond een slingerende rij voetstappen. Ik maakte snel twee foto’s en zette het op een rennen. Mijn zoon bevond zich denk ik zo’n drie- á vierhonderd meter verderop, beslist in een recordtempo. Hij zit op atletiek en ik weet zeker dat hij deze afstand nog nooit zo snel heeft afgelegd en dan ook nog door mul zand.
Gelukkig zag ik een vader en een zoon naar hem toe snellen, net op het moment dat mijn zoon, plat op de buik liggend, de vlieger redelijk richting grond had gekregen. De vader en zoon braken hun spurtje af en ik was al in de buurt.
Gelukkig mankeerde mijn zoon niets, behalve dat hij zijn rechter wang vol zand had zitten. Tevens voelde hij zijn benen behoorlijk na dit recordtempo zandploegen.

Wij besloten de vlieger maar in te pakken. De eerder genoemde vader en zoon lieten hun vlieger, van ongeveer gelijke grootte als de onze, ook op. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. De vlieger ging de lucht in en de vader kon vervolgens alleen maar rennen. Na zo’n vijftig meter hield hij het niet meer en liet hij de vlieger los. Was hij verder gelopen, dan was hij een slootje in getrokken. Het zelfde slootje waar mijn zoon in beland zou zijn als hij de vlieger niet net op tijd naar beneden had gekregen.

Vandaag maar even afwachten of we voor de laatste keer kunnen vliegeren.

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Eerst krijg je ‘m niet omhoog, dan niet naar beneden.

  1. Mo zegt:

    zon zee strand
    een dagje lol
    en een kont vol zand!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s