Hel efe, mij hong si vas.

De man van een collega heeft een beugel. Hij heeft dat ding nu zo ongeveer een jaar en heeft niet het gevoel dat het allemaal opschiet. Maar goed, goed bereid kost even tijd, dus hij houdt het nog wel een tijdje vol.

Een tijdje terug, vlak na het eten, hoorde mijn collega ineens een gemompel. Het klonk als: “Hel efe, mij hong si vas.”
“Wat zeg je?” was haar niet zo onlogische reactie.
“Hel efe, mij hong si vedome vas!” was de wat meer geïrriteerde reactie.
Ze ging kijken wat er aan de hand was en begreep al snel dat er iets niet helemaal in de haak was.
Zijn tong stak deels uit zijn mond en hij kwijlde zelfs wat. Dat deed hij normaal nooit!
Hij bleek al een tijdje bezig te zijn geweest om zijn tong los te krijgen, die aan de beugel was vastgeraakt toen hij wat achtergebleven etensresten tussen zijn gebit en beugel probeerde weg te krijgen.

Ze pakte zijn tong, maar had geen idee wat ze met dat glibberige ding aan moest vangen. “Moet ie naar voren, achter, boven, onder, links of rechts?” vroeg ze hem, niet wetende wat te doen.
“Wee i da!” was zijn antwoord. Hier kon ze dus niet zo veel mee.
Ze probeerde de tong op allerlei manieren los te krijgen, maar buiten het feit dat het kwijlen toenam en er ook rode vloeistof in zijn mond begon te verschijnen, leverde het verder niet veel op. Na een tijd prutsen gaven ze het onverrichter zake op.
Haar man had vervolgens een lumineus idee gekregen. Hij haalde een tangetje en knipte het draadje om de beugel los. Eureka! Dit bleek het gewenste resultaat te hebben.
De volgende dag ging hij naar de orthodontist, alwaar hij van een hoogst verbaasde orthodontist te horen kreeg dat ze dit nog nooit mee hadden gemaakt. De boel werd netjes hersteld, eind goed al goed.

Kort geleden, vlak na het eten, hoorde mijn collega ineens een bekend gemompel. Het klonk zo ongeveer als: “Hel efe, mij hong si vas.”

(Originele blogdatum: 13-11-2010)

Over Left RedEye

De meeste RedEye blogs zijn geschreven naar aanleiding van gebeurtenissen die ik meemaak. Verder zijn er blogs geschreven als reactie op iets dat mijn zintuigen hebben waargenomen, vanuit een gedachtekronkel of gewoon om iets uit te proberen. Als ik het gevoel heb dat het creatief omgaan met de waarheid het verhaal ten goede komt, dan zal ik dat niet nalaten. Mocht je jezelf herkennen in een verhaal, maar staat het verhaal iets anders in je geheugen gegrift, dan kan dat kloppen. Om deze reden zijn de meeste verhalen volledig anoniem gelaten. Ik schrijf blogs omdat ik het leuk vind, ik pretendeer zeker niet een schrijver te zijn. Personen of groepen beledigen is beslist niet mijn intentie, hoewel ik niet altijd kan voorkomen dat er mensen zijn die zich wellicht aangesproken voelen. Het plaatsen van letters en leestekens in volgorde van deze verhalen gebeurt onder het motto: "Zo, dat ben ik ook weer kwijt."
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Hel efe, mij hong si vas.

  1. Een fan uit Westervoort zegt:

    Nou, dat vind ik wel een erg onwaarschijnlijk verhaal hoor!

  2. Left RedEye zegt:

    Wat wellicht nog veel onwaarschijnlijker lijkt, beste fan uit Westervoort, is dat dit verhaal zich afspeelt in ….. Westervoort. Echt waar!

  3. Pingback: Wat rammelt daar? | leftredeye

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s